Lunes, Setyembre 17, 2012

Better days are here

I had an awesome weekend with my family.

I am healed.

I got a job offer.

I am loved.

I am happy.

I got a tan!

I laugh more than I cry.

I am motivated.

I have my priorities straight.

I am hyped reaching my goals.

Looking forward for a bright future.

I have stronger Faith in Him.

God works in mysterious ways!

Lunes, Setyembre 10, 2012

Ano kamo?

Minsan, dumarating ang pagkakataong.....gusto mo ng sumuko. Mabigat at masikip sa dibdib. Minsan, eh, akala mo, kahit anong oras sasabog ang puso mo. Ang mahirap pa nga, eh, yung wala ka mapagsabihan ng nararamdaman mo. Gustong gusto mo itong ilabas, ngunit, natatakot kang mahusgahan. Takot kang hindi mapakinggan. Takot kang talikuran. Pero, gusto mo lang naman ng taong makikinig sa'yo. Mahirap bang intindihin yun?

Lahat ng tao, may kanya-kanyang pinagdaraanan. Hindi mo alam, baka yung gusgusin na lalaking katabi mo sa jeep, may asawang nag-aagaw buhay sa hospital, dahil sa pesteng breast cancer . Hindi mo alam, yung taong nakabangga mo habang tumatawid ka ng kalsada, eh, may LBM. Hindi mo alam na yung taong inagawan ka ng puwesto sa FX, eh, tuliro dahil hindi nya alam kung paano aaminin sa kanyang mga magulang na naka-buntis siya ng aso. At hindi mo alam na yung katabi mo sa MRT na halos masandal sa balikat mo, eh, halos 2 araw sa opisina. Walang uwian, overtime --  kung kaya't huwag kang manghusga. H'wag mong angkinin ang mundo. Hindi lang ito sa'yo.

Lahat tayo, may pinagdaraanan. Hindi lang ikaw. Lahat tayo, gusto ng kausap, ng matatakbuhan. Hindi lang ikaw. May mga pagkakataong hindi natin inaasahan na mangyayari. Magugulat ka nalang, matutulala at mapapaisip: Bakit sa'kin pa nangyari 'to?

Marahil, sawang sawa ka na sa kasabihang "It happens for a reason" o di kaya'y "God has plans for you". Pero, ano nga ba ang plano sa'kin ng Diyos? Sa totoo lang, hindi ko alam. Ikaw, alam mo ba? Walang makakapag-sabi. Pero, ang alam mo lang, kailangan mong maghintay. Maghintay saan? 

Hindi mo din alam.

Wala kang clue.

Wala kang ideya.

Pero matanong ko lang, sa tingin mo, bakit nangyayari sa'yo 'to ngayon?

Ako, sa tingin ko, dahil sa katangahan.

--------- END ---------
























Miyerkules, Setyembre 5, 2012

How far can I go?

Finally, i get to go on a vacay. :) Went to boracay then went straight to our province, Maayon. Bitin lang talaga! Funny cuz I thought i'll be reminiscing, but maaaan Boracay's different now. The big waves, tiny branches going on and off shore, the fences that block the view from restaurants and hotels. Sucks but I still had fun We spent our night in Sand Castles hotel. Love the bathroom haha :) I get to know someone from there too! She can give me big discounts next time i go there. Isnt it cool? :)

Province. Well, my aunt's house been renovated so it's bigger and nicer. I wish i can stay longer. Seriously, I wanted to spend days in province than in Manila. I am so tired of MLA life. Traffic, pollution, jam packed transportation, heat waves, etc. If given the chance, i'd spend days and work near the beach. Watch the sun rise and set - not a large number of people trying to get in and off the train during rush hour, breath in fresh air in the morning and not smoke from cars, hear birds and not car horns.

I wanted to have a simple life.

When my plane I'm in took off, I saw the crowded land of Manila. I can't even see a single space nor a group of trees in it. It is polluted, crowded. When I finally reached my destination, I saw the island of Boracay. It is beautiful. Not as crowded as my hometown.

There are alot of stunning places in our country, not just Boracay. If only I have the means, I'd travel (even by myself) and see myself our own paradise.

Manila is tiring. I'd love to go places.